SAIRAT MOVIE

It’s a great turn-of-the-year news for Marathi cinema. Young filmmaker Nagraj Manjule’s second feature film, Sairat , has been picked up for Berlinale, aka the Berlin International Film Festival 2016. Ask Manjule about the film and you realise it’s quite similar to and yet radically different from his multi award-winning, critically acclaimed, hard-hitting debut Fandry , about a much oppressed family of pig catchers living on the very margins of rural Maharashtra.
Like Fandry , it’s a rural setting in Sairat too, a village called Bitter. “I shot it in my own village, Jeur, in Sholapur district,” says Manjule. Much like Fandry , it is also a young film and has young adults as the main protagonists. However, unlike the illustrious predecessor, where love was one of the many elements in the tale, Sairat is a full blown, passionate love story. “Love is such a simple thing but it has turned complicated in these times. It has become difficult to find love, to love somebody,” says Manjule.
The film’s title itself is self-explanatory. Sairat means passion, zeal and ardour. “The word can have both positive and negative connotations,” says Manjule, depending on which side of the coin you’d prefer to look at. “For you, it might imply freedom of thought, liberation and progressive ideas but to another person, it could be mean sheer wildness and recklessness,” says Manjule.
Manjule had started writing Sairat much before Fandry but was not satisfied with the way the script was turning out. “Since I was not getting a hang of how to tell the tale, I decided to keep it aside for a while,” he recollects. Then he began writing it again after the release of Fandry and wrapped up the script in December last year. He shot the film over a 70-day schedule between February and May this year, unusually long for a Marathi film. It’s because it’s a complex film. “There are lots of locations, a huge number of characters and many complicated crowd scenes,” says Manjule.
He claims that he has tried to give the film a fresh visual narrative, a complete break away from Fandry . “I have tried to turn it into very loveable story-telling, there is a new style of narration altogether,” he says. Another radical departure has been the music. There were no songs in Fandry but about 5-6 in Sairat , composed by the popular team of Ajay-Atul. “The music is beautiful. I have been listening to it for a year, at various stages, ever since we have started working on the film. I haven’t yet got tired or bored of the compositions, they are so good,” says Manjule.

Non-actors

In keeping with his personal inclination Manjule has used non-actors in Sairat , who are facing the camera for the first time and has cast himself in the film, “though in a much smaller role than in Fandry ,” he laughs. And what about the caste issues which he anyhow feels strongly about? “Caste is the foundation of our society, discrimination is in the air we breathe. These are our realities,” he says. So how could they not inform his film?
Says he: “I didn’t include them deliberately but could not have avoided them either.” Manjule plans on an all-India release for the film in the first week of April. The filmmaker says he has tried to give the film a fresh visual narrative, a break away from Fandry



सैराट प्रेम


वास्तविकतेला चित्रकलाकृतीच्या माध्यमातून प्रस्तुत करणार्या दिग्दर्शकांची कमी नाही. पण शोषणव्यवस्थेच्या विस्तवाने पोळणार्या वर्गाची वास्तविकता कुठल्याही अभिनिवेशाशिवाय जेव्हा पडद्यावर साकार होते तेव्हा मात्र नागराज मंजुळे हा दिग्दर्शक समोर येतो. गॉडफादर, पैसा, जात किंवा कुठल्याही प्रकाशझोताचा टेकू ज्याला कधी गरजेचा वाटला नाही, केवळ अचाट प्रतिभेने व शुद्ध कलाविष्काराने आपली ओळख कायम करणारा नागराज मंजुळे फॅन्ड्री चित्रपटानंतर पुन्हा एकदा ‘सैराट’ मधून प्रेक्षकांना जाणवला.
एखाद्या चित्रपटाविषयी अनेकांनी आपले मत लेखणीद्वारे प्रदर्शीत करावे, हे त्या चित्रपटाचे निर्भेळ यश म्हणावे लागेल. मनापासून एखादी गोष्ट आवडली की संवेदनशील लेखकाची लेखणी सैराट होवून शब्द फुलविते.. असे जेवढेही लेखक सैराट बघतील ते निश्चीतच पान-पानभर आपला अभिप्राय, मते, समीक्षात्मक किंवा प्रतिक्रियात्मक लिहीतील.. चित्रपट प्रदर्शीत झाल्यापासून गेल्या 24 तासात डझनभर ‘सैराट’मय लेख सोशल मिडीयावर तसेच वृत्तपत्रांमध्ये झळकले .. नावापासून ते सैराटची प्रत्येक गोष्ट, ज्यात कथा, संगीत, संवाद, लोकेशन, गाणी, अभिनय, दिग्दर्शन, अभिनय करणारी कोवळी पोरं हे सर्व सर्व डोळ्यांवाटे हृदयापर्यंत कधी पोहोचतं, हे आपल्याही लक्षात येत नाही... पहिल्या सेकंदापासून ते शेवटच्या काही क्षणांमधील स्मशान शांततेपर्यंत हा चित्रपट प्रेक्षकाच्या मनावर अधिराज्य करतो. तालेवार पाटलांच्या घरातील अर्चना अर्थात आर्ची आणि मागासवर्गीय असूनही हुशार असलेला प्रशांत उर्फ परश्या या दोघांमधील ही प्रेमकहाणी सहजतेने अंकुरते.. फुलते... बहरते . मध्यांतरापूर्वी सिनेमा हॉल अनेकदा टाळ्यांनी गुंजतो. आर्चीची विहीरीत उडी आणि परश्याचा चिट्ठी खेळ यात दोघांच्या मित्र-मैत्रीणींची साथ आपणांस खिळवून ठेवते. खेड्यापर्यंत पोहोचलेले क्रिकेट, त्याची कॉमेंट्री, फेसबुक आणि मोबाईलचा शिरकाव, ‘बर्थ डे पार्टी’ किंवा तरूणीने चालविलेली बुलेट हे शहरीकरणाकडे वाटचालीचे विविध प्रतीक दाखवितांना नागराजने खेड्यामधील जगणं, एकमेकांमध्ये मिसळणं, पाटलाची जरब तसेच गावातील वातावरण या सर्व बाबीसुद्धा अचूकपणे मांडल्यात.
शाळेत किंवा महाविद्यालयात शिकतांना प्रत्येक विद्यार्थी-विद्यार्थीनीच्या मनात त्याला किंवा तिला आवडणारा चेहरा असतो. ज्यांनी हे मनातच ठेवले ते सुद्धा आणि ज्यांनी व्यक्त केले असे सुद्धा ‘सैराट’ मधील व्यक्तीरेखांमध्ये स्वतःला शोधतात. चित्रपटातील एकही कलाकार मग ते परश्याचे मित्र सल्लू, लंगड्या, आर्चीच्या मैत्रीणी, आर्चीचा पाटील भाऊ, आत्येभाऊ मंग्या कुठेच कमी पडलेले नाहीत. हे सर्व नवीन कलाकार आहेत. त्यामुळे कथेतील ताजेपणा व नाविन्यपूर्णता मनाला भावतात. मध्यांतरापर्यंत साध्या-साध्या प्रसंगांमधून घडलेले विनोद खळाळून सोडतात. अर्थात ओढून-ताढून कुठलाच विनोद घडत नाही. सर्व काही आपोआप, सहजपणे आणि महत्वाचे म्हणजे जगतांना जसे आपल्यासोबत घडते किंवा घडू शकते, तसेच प्रसंग चित्रपटात आले आहेत.
अनेकांना हा चित्रपट मध्यांतरानंतर संथ वाटला. पण घरून पळून गेल्यानंतर आयुष्यात कोण-कोणत्या संकटांना तोंड द्यावे लागते, हे दाखविण्यासाठी ते आवश्यकही वाटते. जगण्याच्या संघर्षातून वेळोवेळी होणारी मनाची घालमेल, भावनांची ओढाताण आणि सर्व उपाय थकल्यानंतर तडजोडीच्या निष्कर्षावर येवून विसावलेले मन दिग्दर्शकाची प्रतिभा सिद्ध करते. ऊसाची, केळीची शेकडो एकर बाग, ऐश्वर्यसंपन्न महाल, गावातील पाटीलकीची प्रतिष्ठा, सुखासुखी जीवन सोडून प्रेमासाठी आर्ची जेव्हा भिखार्याप्रमाणे जीवन जगते तिच्या मनाची कालवाकालव स्पष्टपणे दिसून येते. लसूण सुद्धा न सोलता येणारी आणि कामाचा कुठलाच अनुभव नसणारी आर्ची जेव्हा फॅक्टरीमध्ये कामाला जाते, टिनांच्या खोलीत राहते, स्टोव्हवर स्वयंपाक करते, जमिनीवर झोपते तेव्हा तिने आयुष्यासोबत केलेली ‘तडजोड’ आपलीच वाटते. कोवळ्या मनात, कमी वयात हृदयात फुटलेल्या प्रेमाची मुळे जाणिवेच्या भिंतींना कशी क्षति पोहोचवितात याचे सुंदर वर्णन सैराटमध्ये आहे. जातीचा दुराभिमान कवटाळून बसलेली माणसे हैवान आणि हैवानाची कशी शैतान होतात, हे सैराटमध्ये दिसते.
‘पुढे काय ?’ ही उत्सुकता सैराटचे आणखी एक वैशिष्ट्य आहे. प्रेक्षक जो विचार करतात त्याच्यापेक्षा विपरीत काही तरे वेगळे घडत राहते. चित्रपटसृष्टीच्या इतिहासात हा चित्रपट क्लायमॅक्स साठी सुद्धा ओळखला जाईल. हा सस्पेन्स थ्रिलर नसूनही या चित्रपटाच्या क्लायमॅक्सने प्रेक्षकांना हादरवून सोडले आहे. मध्यांतरापर्यंत शिट्ट्या वाजविणार्या व ‘झिंग झिंग झिंगाट’ वर ताल धरणारे प्रेक्षक चित्रपटाच्या शेवटी स्तब्ध होतात. एक वेदनामयी उसासा सोडून खुर्चीतून उठून जड अंतःकरणाने ‘एक्झीट’ लिहीलेल्या दरवाज्यातून प्रेक्षक बाहेर जातांन. मात्र त्यांचे मन आर्ची आणि परश्याभोवती घुटमळत राहते. दीड वर्षाचे ते तान्हे लेकरू रक्ताने माखलेल्या पाऊलांसह जेव्हा अंगणात चालत असते तेव्हा काळजाच्या चिंध्या झालेल्या असतात. शेवटची पाच मिनीटे केवळ चेहरे दिसतात.. मात्र हे पाहत असतांना काळजातून असंख्य चित्कार उमटतात.. आवाज निघत नाही पण अंतःकरण ओरडतं... हे असं का ? हीच का परिणती ? हे व्हायला नको होतं ? अशा प्रश्नांनी मेंदूची शकले पडायची वेळ येते.

National Film Award for Best First Non-Feature Film of a Director

Is one of the National Film Awards presented annually by the Directorate of Film Festivals, the organization set up by Ministry of Information and Broadcasting, India.It is one of several awards presented for feature films and awarded with Silver Lotus (Rajat Kamal).

Indira Gandhi Award for Best First Film of a Director

Is one of the National Film Awards presented annually by the Directorate of Film Festivals, the organization set up by Ministry of Information and Broadcasting, India.It is one of several awards presented for feature films and awarded with Golden Lotus (Swarna Kamal).

National Film Award – Special Jury Award / Special Mention (Feature Film)

The Jupiter has been hailed as a very powerful and capable business WordPress theme. Not only that, it’s also been ranked as the fastest WP theme on the market!

YOU CAN USE ANDROID APP OF MR. NAGRAJ MANJULE

Contact Us

Start typing and press Enter to search